Michał Adamczyk Mikołaj Kwieciński Piotr Musiałowski
2011

IDEA PROJEKTU
##Rozpoczynając pracę nad projektem przedszkola modułowego zespół autorski założył, że podstawowym zadaniem do rozwiązania będzie analiza i próba „napisania” nowej definicji modułu. Definicji, która oprócz pojęć powtarzalności i elastyczności, oraz wynikających z nich różnego rodzaju udogodnień – przede wszystkim technologicznych – zakładałaby wprowadzenie nowej jakości przestrzennej, humanizującej ideę modułu.
##Wynikiem tych rozważań jest koncepcja zakładająca integrację sali zajęć dzieci z zewnętrzną przestrzenią odpowiadającego jej ogródka edukacyjnego. Proponowany moduł jest więc zespołem kubatury zamkniętej i otwartej, generującym introwertyczny układ przestrzenny stanowiący oprawę – tło, dla prowadzonych zajęć z przedszkolakami. Idea wchłonięcia do modułu przestrzeni zewnętrznego dziedzińca nie wpływa na ograniczenie jego wyjściowych założeń, czyli prostoty technologicznej i możliwości elastycznego zestawiania modułów, w zależności od gabarytów działki, orientacji wobec stron świata i akcesu komunikacyjnego.
##Dzięki definiowaniu modułu w oparciu o zbiór sala + dziedziniec, każda grupa wiekowa przedszkolaków otrzymuje czytelną informację o strukturze przestrzennej obiektu, co umożliwia intuicyjną identyfikację oraz budowanie poczucia bezpieczeństwa i tożsamości. W tworzeniu psychologicznej mapy architektury obiektu pomaga dzieciom nacechowanie sal zajęć i związanych z nimi ogródków dydaktycznych akcentami kolorystycznymi i drzewami o charakterystycznej sylwecie. Wybrane przez autorów kolory przyporządkowane poszczególnym modułom to według skali PANTONE:  niebieski 292 / zielony 375 C /  żółty 3945 C / pomarańczowy 165 C / czerwony 032 C, oraz drzewa o charakterystycznym pokroju; brzoza – Betula alba, wierzba płacząca – Salix alba ‘Tristis’, klon czerwonolistny – Acer  palmatum atropurpureum, kasztanowiec – Aesculus, platan – Platanus acerifolia, sadzone w przestrzeniach małych dziedzińców są punktami odniesień, dzięki którym anonimowe przestrzenie zajęć stają się miejscami. Własnymi miejscami. Wymienione powyżej drzewa – już w komplecie – pojawiają się również przed wejściem do budynku jako znak integrujący symbolicznie wszystkie grupy przedszkolaków.
##Projekt organizacji struktury przestrzennej przedszkola zakłada stopniowanie odczucia prywatności, które realizowane jest poprzez strefowanie przestrzeni od dedykowanych małym grupom dzieci  do przeznaczonych wspólnej zabawie wszystkich przedszkolaków. Wyizolowane przestrzenie sal zajęć z ogródkami edukacyjnymi dla poszczególnych grup wiekowych, graniczą z dużą przestrzenią  wewnętrznego dziedzińca dedykowaną wspólnej zabawie wszystkich dzieci. Dziedziniec wewnętrzny jest następstwem separacji bloku edukacyjnego od bloku pomieszczeń obsługujących; biurowych, węzła żywienia, sanitarnych i technicznych. Zwornikiem tych elementów jest strefa hallu wejściowego, szatni i sali wielofunkcyjnej, korzystającej widokowo i funkcjonalnie z przestrzeni wewnętrznego dziedzińca. Bezpośrednie otwarcie sali na przyległy dziedziniec umożliwia w miesiącach ciepłych organizowanie wydarzeń – imprez z wykorzystaniem atutu przestrzeni zewnętrznej. Autorzy zakładają możliwość zadaszenia mobilną membraną strefy dużego dziedzińca.
##Koncepcja struktury przedszkola stanowi odpowiedź na otoczenie, które przy założeniu powtarzalności obiektu i możliwości lokowania go w różnych sytuacjach jest  w pewnym sensie niewiadomą.  Przedszkole reagując na nieprzewidywalne sąsiedztwo staje się  introwertyczne, dośrodkowe, jest zespołem zwielokrotnionego atrium, uniezależniając się od relacji widokowych zewnętrznych i anonimowego otoczenia. Przedstawiona na rysunkach koncepcja zagospodarowania wewnętrznego dziedzińca jest propozycją, którą należy traktować przykładowo. Przestrzeń ta ze swoimi gabarytami, skalą i ukształtowaniem ma potencjał przyjęcia różnych aranżacji ; edukacyjnych, „zabawowych”, sportowych, tematycznych itp. Może również być miejscem aranżacji czasowych.
##Sale edukacyjne są zaprojektowane jako białe. Wybór bieli jest dyktowany poszukiwaniem neutralnego tła dla aktywności dzieci. Biel wyznacza ramy i stanowi oprawę dla kolorowych zabawek, pomocy edukacyjnych i ubranek przedszkolaków. Kolory w architekturze przedszkola funkcjonują jedynie jako akcentowanie i znaczniki identyfikacyjne, tożsamościowe. Reszta przestrzeni przewidziana jest jako drewniana. Drewno stanowi materiał konstrukcyjny i wykończeniowy większości przestrzeni projektowanego przedszkola modułowego. Zasada konstrukcji modułów umożliwia zamianę układu dachu płaskiego na układ z dachem stromym bez konsekwencji i zmian w sztywnej strukturze. Projekt zakłada wykorzystanie technologii szkieletu drewnianego z jak największym udziałem elementów możliwych do uzyskania metodami prefabrykacji – elementów struktury konstrukcyjnej, fragmentów ścian, podłóg, stropów itp.