MICHAŁ ADAMCZYK MIKOŁAJ KWIECIŃSKI PIOTR MUSIAŁOWSKI
2011

IDEA PROJEKTU
##Głównym założeniem autorskim mającym wpływ na kształt przestrzenny jest traktowanie targowiska jako swego rodzaju enklawy. W konsekwencji zmaterializowania granicy spodziewany jest efekt uporządkowania styku bazaru z miastem, ograniczenie jego niekontrolowanego rozprzestrzeniania się, zawłaszczenia sąsiadującego układu komunikacyjnego dla potrzeb aprowizacyjnych osób handlujących, chaosu estetycznego i bałaganu powstającego wokół niesprecyzowanej granicy. Koncepcja wyznaczenia czytelnej granicy – ściany i organizacji handlu oraz zaopatrzenia w introwertycznym bloku jest odpowiedzią na sytuację z dzisiaj – kiedy targowisko „wylewając się” do strefy ulic przyległych, zawłaszcza je, generując uciążliwy konflikt komunikacyjny. Efekt tego spotkania jest także wątpliwy wizerunkowo co ma znaczenie tym bardziej, że targ zlokalizowany jest w przestrzeni miejskiej o charakterze zabytkowym. W koncepcji rewitalizacji pojawia się więc zdefiniowane ogrodzenie – ściana, zaprojektowana jako ażurowa, uprzestrzenniona struktura zamykająca część handlową targowiska.
##Wejścia na teren targowiska projektowane są za pomocą  placów – bram. Zlokalizowane są na styku, na granicy, tworząc zbiór wspólny miasta i targowiska. To tam kończy się odczuwanie miasta ale jeszcze nie zaczyna oddziaływanie targowiska składającego się ze zblokowanych modułów straganów handlowych. Wejścia zrealizowane są poprzez szereg małych placów, dzielących strukturę straganów handlowych, na poszczególne części dedykowane różnorodnemu asortymentowi sprzedaży. Cechuje je wyróżniona  nawierzchnia  posadzki, która czerpiąc z kontekstu architektury bezpośrednio sąsiadującej, oraz odwołując się do genius loci miasta zmienia się z czysto utylitarnej nawierzchni betonowej na wątki wykonane z cegły klinkierowej.
##Ścianę graniczną targowiska buduje wykonany z elementów pionowych ażur, „łagodzący” wrażenie monotonii długiej ściany ogrodzenia. Ażur ten w zestawieniu z bezbarwnymi, przeziernymi, komorowymi płytami poliwęglanowymi, z których wykonane są „plecy” modułów handlowych, pozwala na zniekształcony wgląd do przestrzeni bazaru ze strefy miasta. Na kolorowy zgiełk przestrzenny wnętrza nałożono filtr, z jednej strony tonujący agresywną, chaotyczną estetykę bazaru z drugiej strony dający jej impresję, zapowiedź. Ażur jest zmienny na długości całego ogrodzenia. Zrealizowany jest z pionowych elementów deskowych o szerokości  od 15 cm do 5 cm, zwężających się stopniowo w strefach ogrodzenia sąsiadujących bezpośrednio z drzewami istniejącymi i dosadzanymi, znajdującymi się na obrzeżach targu. Powoduje to powstawanie efektu większej lub mniejszej transparencji zmieniającej się na przebiegu ogrodzenia, dając efekt  ukierunkowanego otwierania się na elementy zieleni miejskiej. Będzie to miało znaczenie zwłaszcza w porze wieczorowej, kiedy światła bazaru rozświetlą okoliczne drzewa – „zapalając” je jak lampiony.
##Część handlowa targowiska w układzie, zasadniczo odpowiadającym dzisiejszej lokalizacji, rozciąga się wzdłuż całej jego południowej pierzei. Część przestrzeni, czyli północno – zachodnie poszerzenie Placu znajdujące się w sąsiedztwie Rynku Bednarskiego, decyzją autorów pozostało wolne od handlu straganowego i wraz z punktem gastronomicznym, zespołem siedzisk i geometrycznymi nasadzeniami drzew donicowych stanowi rezerwę miejską dedykowaną odpoczynkowi, kulturze, czy też wydarzeniom handlowym, ale o tymczasowym charakterze – takim jak np. targi produktów regionalnych, targi nauki, itp.
##W strefie północno-zachodniej obszaru opracowania zaprojektowano punkt gastronomiczny, który jako jedyny obiekt o funkcji handlowo – usługowej ”wyłamał się” z ortogonalnego bloku stoisk handlowych, podporządkowując i niejako zawłaszczając tę część placu. Koncepcja jego kształtowania opiera się na odniesieniu do osi widokowej związanej z wglądem na wieże Katedry Gnieźnieńskiej. Pawilon gastronomiczny stanowi kontynuację i uprzestrzennienie jednego z placów wejściowych na targowisko. Zbudowany jest na geometriach, które są determinowane przez kierunek osi widokowej.
##Poziom „zero” płyty targowiska zaprojektowano na  0.00 =  121.60 mnp. Założenie to powoduje wyrównanie na przeważającej długości obwodu, poziomu płyty z poziomem przylegającego terenu. Zasadnicza różnica poziomów tworzy się jedynie w zachodniej i północno – zachodniej części obszaru opracowania. W tej strefie aby zlikwidować wizualnie różnicę wysokości poziomów płyty i terenu, aby uniknąć budowania pionowej ściany – elewacji parkingu pod targowiskiem – zaprojektowano układ szerokich, płaskich schodów zewnętrznych na całej szerokości tej części placu. Tworzy to wrażenie łagodnego połączenia poziomów. Plac górny „spływa”  pochyłością schodów w kierunku północnym – kierunku  eksponowanego skrzyżowania Plac 21 Stycznia i ulicy Św. Wawrzyńca, oraz osi widokowej na Katedrę. Pochyła płaszczyzna schodów łącząca poziomy terenu i targowiska zbudowana jest z ażuru wąskich, płaskich, liniowych, ciągłych wizualnie elementów betonowych, które skracając swoją szerokość, w ścianach prostopadłych o orientacji północ – południe, zamieniają się w elementy poziomych betonowych żaluzji odpowiedzialnych za naturalną wentylacje parkingu.